Ako'y sayo at ika'y akin chapter 21

Sorry for the late update.

Thank you po sa mga bumabasa nang aking likhang story.

Magpakilala na kayo mga anonymous and silent readers. 3 more chapters na lang siguro to. Di ko rin alam. Bahala na. Depende sa mood ko.  Confused ako ngayon eh. Basta.

Don’t forget to to add me on FACEBOOK/TWITTER.

Thanks.

Enjoy!

=================

JAMES’ POV

Apat na buwan since ng bumalik kami nila Rahj dito si Pilipinas. Good thing is that, magkabati na ang magkapatid at magkasundo na. Hindi ko nga alam kung alam pa ba ni Rahj na boyfriend pa nya ako dahil tuwing pumupunta ako sa kanila ay laging busy ang magkapatid sa pagba-bonding. Minsan naman, pag gagala kami ni Rahj ay tatanungin naman ni Rahj si Miguel  gusto sumama kaya ang nangyayari ay imbes na makapgsarilinan kami ni Rahj ay ang nangyayari ay sila ang nag-eenjoy sa gala namin ni Rahj.

“May problema ka ba? Ilang araw ko na rin kasing napapansin na parang wala ka na sa mood.” Ang tanong n Rahj. Mukhang napansin na niya ang pagbabago ko. medyo nagiging cold na ko sa kanya nung nakalipas na tatlong araw. Masyadong dry na ang pagsagot ko sa kanya. Walng expression ang mukha ko kapag sasagot ako sa kanya. Kahit si Miguel tinatanong na rin ni ya ako.

“Wala naman. Okay lang ako” ang sagot ko sa kaniya.

“Sure ka ba? Kasi parang ang laki talaga ng problema mo eh” ang tanong ulit ni Rahj sakin.

“Oo nga sabi eh” ang medyo napalakas kong sagot sa kanya. Nakita ko naman na nagulat sya sa sinabi ko kaya naman tumayo na ako at nagpaalam na uwi muna ako sa unit ko sa may Makati.

“Sige, uwi na muna ako. Masama lang pakiramdam ko.” ang pagpapaalam ko kay Rahj. Nagpaalam rin ako kila Mama, Papa at Miguel na nasa dinning area at magkasamang nagre-ready lunch.

Dire-diretso lang ako papunta kotse ko na walang lingon lingon. Sinundan pa ako ni Rahj parasamahan na ihatid sa gate nila pero di ko sya nililingon.

“Bye! Ingat ka sa-“ rinig kong naputol ang pagsasalita niya kasi hindi ko man lang siya tiningnan after ko buksan yung pinto ng sasakyan ko. tapos agad ko pa itong sinarado na sa pagkakaalam ko ay malaks ang pagkakasara ko. kaya naman parang ang lumabas ang nagdadabog ako paalis.

Habang binabagtas ko ang daan mula Cavite papunta Makati via SLEX at nagmuni-muni ako. Napaisip ako na hindi ko akalain na aabot kami ng ganun katagal ni Rahj  bilang magkarelasyon. Alam ko sa sarili ko na mahal na mahal ko sya. Hindi ko kayang mawala siya sakin dahil sigurado akong hindi ko rin kakayanin. Fragile ang puso ko masyado pagdating sa pag-ibig. Pero pagdating sa pagtatago ng emosyon. Sisiw lang sakin. Kahit galit na ako nakakaya kong hinid ipakita sa kanila ang galit ko. pinipilit kong magsink-in agad sa puso ko yung emosyon kahit na kapalit nito ay ang pagisiskip ng dibdib ko at hirap sa paghinga.

Nakakatawang isipin na pagdating kay Rahj ay nagiging soft ako. Naalala ko tuloy nung a month after namin dumating dito sa pilipinas. Nag-away kami dahil sa panghihimasok or let’s just say na pinuntahan ni Rahj sila Mommy and Daddy sa bahay namin sa Manila pero may naging magandang nangyari naman

----------------

“James! Gising ka na” ang pagyugyug sakin ni Rahj sa kama.

“Ano ba, ang aga-aga pa kaya. Antok pa ko. saka pagod pa ako” ang sagot ko sa kanya.

“Gising ka na please. May lakad nga pala tayo ngayon di ko lang nasabi sayo.”

“Pag di ka bumagon isusumbong kita kila Mama na kinain mo yung tofu na binili niya nung isang araw. Sige ka” ang pagbabanta niya sakin.

“Bahala ka dyan. Isumbong mo kung gusto mo. Babayaran ko na lang or bibili na lang ako para kapalit” ang walang ganang sagot ko sa kanya. Sa totoo lang, kasalanan to ni Rahj kung bakit pagod na pagod ako eh. Mula sa pagja-jog namin kahapon ng umaga ay napunta kami sa tennis tapos swimming kaya naman sobra akong napagod. Sakit pa ng kalamnan ko. hindi ako makagalaw ng ayos. Tapos nung kinagabihan, kinukulit ako, hinahalikan ko kung saan saan, tapos ang kamay kung saan saan pumupunta. Wala pa naman ako sa mood.

“Pag hindi ka dyan talaga gumising, pupuntahan ko sila Mommy mo at Daddy mo at sasabihin ko sa kanila na patawarin ka na nila.” Pagkasabi niya ay agad akong napabalikwas sa kinahihihgaan ko. kahit masakit pa ang kalamnan ko ay nagawa kong mapabangon sa kinahihigaan ko at napatayo.

“Sige subukan mo lang, dahil magkakalimutan na tayo” ang pagbabanta ko sa kanya.

“Then gumising ka na kasi. May lakad nga tayo. Importante” ang sabi niya sakin kaya naman wala na akong nagawa kungdi ang sumunod sa sinabi niya. Agad akong naligo na at nagbreakfast na slash lunch. While eating our brunch. Nakatitig lang sya sa mukha ko kaya naman naconsciou ako bigla.

“May dumi ba ako sa mukha?” ang tanong ko sa kanya.

“Wala naman. Ang cute mo lang tingnan habang kumakain” ang sagot nya sakin sabay bigay ng isang matamis na ngiti.

“Bolero.” Ang sagot ko naman sa kanya.

“Oo na. Bolero na kung bolero. Masaya lang kasi ako na after nung akisdente ay magkaka-ayos kami ni Kuya Miguel. Sino ba naman kasi mag-aakala na ikaw lang pala ang taong hinihintay namin para magkaayos kami.” Ang pagpapaliwanag niya sakin.

“Ano ka ba. Hindi naman ako ang gumawa nun eh. Nagkataon lang, siguro naging way lang ako para magkabati na kayo.”

“Basta thank you talaga James.”

“Dahil dun, may surprise ako sayo mamayang hapon. Sana magustuhan mo yung ihahanda ko”

“ano na yan huh? Duda talaga ako pag nagsasabi na na may surpise ka eh”

“Wag ka mag-alala, magugustuhan mo to” ang sagot nya sakin tapos saka  sya tumayo at pumunta ng kusina para kumuha ng maiinom ko. after ko makapgbrunch ay lumarga na kami ni Rahj. Nagpaalam kami na may pupuntahan lang kila Mama.

Si Miguel nga pala ay kila Rahj na nakatira. Kinuha na ni Papa si Miguel dahil gusto nyang pumayag. Noong una ay ayaw ibigay nung Mama ni Miguel  kay Papa pero pumayag din kalaunan. Magkasama kami ni Rahj sa iisang kwarto. Si Kuya Miguel at Kuya Drew naman ay may sariling kwarto. Nakakatuwa lang nung unang linggo ni Miguel sa dito kila Rahj ay sa kwarto niya natutulog si Papa at si Rahj. Kaya naman mag-isa na lang akong natutulog sa kwarto namin ni Rahj. Syempre naging considerate naman ako na isipin si yung side ni Rahj dahil gusto nya magbond kay Miguel.

Pumunta muna kami ni Rahj sa Parks and Wildlife. Ako driver syempre dahil 17 palang siya eh. 1pm dumating kami dun. Pagkarating, naglakad lakad kami mula entrance hanggang sa may parang pond. Umupo ako sa damuhan sa ilalim ng Ipilipil tree na malapit lang dun sa pond. Tumabi sakin Rahj sa pagupo.

“Pwede pa sandal sa balikat mo. Pagod na pagod pa talaga ako” ang pagpapaalam ko sa kaniya. Walang anu-ano ay sumadal ako sa balikat niya. Inihiga ko ang ulo ko sa kaliwang balikat niya.

“Alam mo. Matagal ko nang gusto ko nang itanong sayo to eh.” Ang pagsisimula ni Rahj.

“Ano ba yun?” ang sabi ko naman sa kanya.

“Nagkagusto ka ba kay Kuya Miguel dati noong nasa America pa tayo?” ang walang kaabug-abog na tanong niya sakin.

“Huh? Ano bang klasend tanong yan?” pagkatapos ay tumingin ako sa kanya. “Seryoso ako James” ang sabi niya sakin sa mukhang seryoso.

“Ano... Kasi” ang putol putol kong sabi.

“Maiintindihan ko naman kung nagkagusto ka sa kanya eh kasi wala ako sa tabi mo lagi. Nakahiga lang ako sa lagi sa kama. Buong araw la-“ naputol ang pagsasalit niya dahil sumagot agad ako.

“Oo nagkaroon ako ng gusto sa kanya. Dahil una palang kita ko sa kanya ay naalala kita sa kanya. Hinid ko alam kung bakit parang nararamdaman ko yung presensya mo sa kanya. Pero di na importante na yun dahil pinili kita over him. Dahil alam kong mas mahal kita at hindi iyon magbabag pa” pagkatapos nun ay nagkatinginan kaming dalawa. Parehas kaming napangiti after nun. Para tuloy ang awkward ng moment na yun kasi parang bumalik kami sa dati na kakakilala pa lang namin sa isa’t isa. Parang kaming mga bagong magkaibigan pa lang na naiilang sa isa’t isa. Nakakahiya. *blush*

Habang tumatagal, nagiging awkward ang atmosphere sa paligid namin dalawa. Hindi na ako bumalik sa pagkakasandal ko sa kanya. Nagkaroon tuloy ng konting gap sa pag itan namin. *Nakakahiya**Blush*

“Halikaw nga dito. Miss na kitang yakapin” si Rahj na mismo ang bumasag ng katahimikan sa pagitan naming dalawa. Tumingin muna ako sa kanya, hindi talaga ako makakibo. BLUSH AGAIN. SH*T! Ibinuka ni Rahj ang kanyang kamay at ready nang yumakap sakin. Di parin ako makagalaw kasi... nahihiya ako? Nahihiya? Parang tanga lang. Kaya naman sya na ang naginitiate na yakapin ako. Ramdam ko na sincere sya sa pagkakayakap sakin. Sobrang higpit. Ang sarap  sa pakiramdam.

“Thank you” yan ang mga salitang nasabi ko na lang sa kanya.

“Thank you din” ang sabi naman niya sakin.

Nagtagal pa kaming dalawa dun. Siguro 3pm na kami nakaalis dun. Bumalik na kami sa kotse. Kaya lang naginsist si Rahj na sya daw ang magda-drive. Hindi ako pumayag pero ang kulit nya lang kaya naman pumayag na ako.

“Basta alalayan kita huh pag di mo na kaya” ang sabi ko na lang sa kanya. Kaya sya na ang drive papunta sa next destination. Marunong naman pala si Rahj magdrive eh. Kaya naging kampante na ako. Kung saan saan si Rahj pumupunta kaya naman medyo nainip na ko. kung saan saan pa nagstop para lang bumili ng kung ano. Kaya pinabayaan ko na lang. Hanggang sa di ko na malayan na nakatulog na pala ako. Naramdaman ko na lang na parang tumigil na yung andar ng kotse at namatay na.

“James, gising ka na. Dito na tayo.” Kaya naman nagising na ako sa pagkakatulog. Pupungas akong kinukusot ko ang aking mata.

“Asan tayo? Gabi na pala?” ang ang sabi ko sa kanya.

“Basta. Suot mo pala to oh. Andyan na yung surpise ko eh” ang sabi ni Rahj sakin. Kaya nama sinuot ko na lang. Ramdam kong bumaba na si Rahj sa kotse. Tapos nagbukas bigla yung pinto sa tabi ko at inalalayan niya akong bumaba.

“Oh. May gutter. Itaas mo paa mo pag hakbang mo huh” ang mga paalala sakin ni Rahj habang naglalakad.

“Oh, pataas yung lalakaran huh” isa pang palala sakin ni Rahj. Unti unti ay parang narereccall ko na tong place na to. Parang alam ko kung saan. Saka amoy pala sa paligid pamilyar ako.

Tok tok tok

Rinig ko naman na nagbukas ang pinto ng bahay. Saka kami tumuloy ni Rahj.

Tama ako. Alam ko tong amoy na to. Hindi ako nagkakamali. Alam ko talaga.

“James. Buksan mo na” ang sabi sakin ni Rahj afer kong umupo. Kaya naman unti unti kon binuksan yung nakalagay sa mata ko.

“James” ang nakangiting bati sakin nila Mommy at Daddy. Kaya naman napatingin ako kay Rahj.

“What’s going on?” ang tanong ko kay Rahj. Agad akong napatayo sa kinauupuan ko.

“Rahj! I SAIT WHAT’S GOING ON? BAKIT AKO NANDITO?!” ang sabi ko. tumaas na ang boses ko kaya naman nagulat sakin si Rahj. “I’M GOING HOME” ang sabi ko at dire-diretso lang ako palabas ng bahay namin.

Of all places, bakit dito pa niya naisipang dalhin ako. At surpisepa daw. What the Fcuk!

“Wait lang po. kausapin ko lang po sya” ang rinig kong sabi ni Rahj kila Daddy nung naglalakad ako palabas.

Dire-diretso lang ako palabas ng bahay. Hanggang sa tuluyan na akong nakalabas. “James! Wait lang!” ang sigaw na sabi ni Rahj sakin pero hindi ko siya pinansin. So eto pala ang surprise! Sabi ko sa sarili ko habang naglalakad ako. Biglang hinawakan ako ni Rahj sa kaliwang braso ko kaya naman napatigil ako. Hindi parin ako lumilingon sa kanya. Hindi ko sya kayang tingnan. Nakakaasar siya.

“Let me explain, please” ang sabi ni Rahj sakin. Hindi ko na kaya ang nagnyayari ngayon araw. Parang lahat ata ng emosyon na ramdaman ko na. Hindi ko na napigilan ang aking mga luha na kumawala mula sa mga mata ko. napakasagana. Ang daming lumabas.

“Bakit?” ang lumabas na lang sa bibig ko.

“Dahil gusto kong maayos ang lahat ng tungkol sayo. Nagawa mong ayusing ang buhay ko kaya sana pagbigyan mo kong ayusin yung sayo.” Ang nagmamakaawang sabi ni Rahj sakin. “Give me a chance para ayusing ko yung buhay mo. Dahil sakin kaya kayo nag-away. Dahil sakin kaya ka umalis dito. Kaya pinangako ko sa sarili ko na tutulungan kitang ayusing kung ano mang problema ang dinulot ko sayo. At ito na yung tamang time, James.” Ang sabi nya ulit sakin. Niyakap niya ako mula sa likuran. Ramdam kong basa na yung likod ko marahil siguro sa umuiiyak si Rahj.

“Hindi ko hiningi ang tulong mo. KAYA WAG KANG MAKIALAM SA BUHAY KO RAHJ! BOYFRIEND LANG KITA!” hindi ko alam kung san nagmula yung mga salitang iyon para saibhin ko sa kanya. Alam kong masama ang magiging dating nun pero nasabi ko parin.

“May pakialam ako James!” ang sigaw ni Rahj sakin. Humihikbi na sya sa pag-iyak kaya naman nilingon ko na sya. Nakayakap parin sya sakin kahit na nagiba ako ng posisyon.

“May pakialam ako! Dahil MAHAL KITA! DAHIL BOYFRIEND MO KO! DAHIL...”

“DAHIL...”

“DAHIL ANO!?!?!?!?!” ang sigaw ko sa kanya.

“DAHIL ANO RAHJ! Sabihin mo para maintindihan ko!” ang ulit kong sigaw sa kanya.. sa puntong iyon.. nagkatinginan kaming dalawa. Mas lalong hinigpitan nya ang yakap sakin hanggang sa hindi na ako makahinga ng ayos.

“DAHIL...” ang putol ulit na sabi ni Rahj.

“Dahil tanggap na namin kayo James. Dahil ayaw naming masira ang kinabukasan mo dahil lang samin. Dahil nakita namin mahal ka niya. MAHAL NA MAHAL” nagulat ako kung sino ang nagsalita. Si Mommy pala.

“Anong ibig nyong sabihin?” ang di ko naiwasang itanong sa kanila

“Laging pumupunta dito si Rahj pag hapon. Lagi syang nagmamakaawa na tanggapin namin kayong dalawa. Sa una palang tanggap ko na ang buong pagkatao mo pero natatakot akong ipaalam sayo. Hanggang sa inabutan siya ng isang malakas na ulan. Sinabihan kami ni Manang na hindi daw sya umalis. Nandun lang sa labas ng gate. At hinding hindi aalis hanggat di namin tinatanggap ka bilang ikaw...” sabi ni Mama. biglang pumatak ang luha isa isa. Alam kong sincer na si Mommy sa pagsasalita.

“...kaya dun ko lang nalaman ang kamalian ko sa buhay, James. Sana sa una palang tinanggap ka na namin. Dun ko lang nakita na hindi imposible na mahalin ng isang lalake ang kapwa nya. Nakita ko ang sarili ko sa kanya dati nung pinaglaban ko ang Mommy mo sa mga parents nya. Ganun din ang ginawa ko. hindi ako nagpatinag sa malakas na ulan. Kahit bagyo pa yan. susuungin ko dahil mahal ko sya. At ganun din si Rahj.” Ang dugtong naman ni Daddy sa paliwanag ni Mommy.

Sa puntong iyon ay lalo akong napaiyak. Hindi ko akalain na matatanggap nila ako.

“Pinakita niyang mahal na mahal ka niya at kaya niyang gawin ang lahat. Hindi sya nahihiya kahit na pinagtitinginan na sya ng mga tao.” Ang sabi pa ni Mommy.

“Mom, Dad.” Ang nabanggit ko na lang.

Lumapit sila sakin at niyakap nila kaming dalawa ni Rahj. Duon ko lang naranasan ulit ang ganung yakap simula nung bata pa ako. Huli kong naranasan yun nung bago ako mag grade three. After nun naging busy na sila pareho sa trabaho at madalang nakami nagkakabonding sa pamilya kaya naman nagtampo ako sa kanila. Isang yakap lang pala nila ay mawawala na ang mga hinanakit ko sa kanila.

“Sorry po...” ang umiiyak kong sabi. “Sorry po, sorry po, sorry po..” ang tuloy tuloy ko lang na sabi.

“Ssshhh. Tahan na. Mahal na mahal ka namin ng Daddy mo” ang pag aalo sakin ni Mommy.

“Mahal na mahal ko din po kayo, salamat po” ang nasabi ko na lang sa kanila. Inaya na kami ni Rahj na pumasok. Nakayakap ako kay mommy habang pumapasok kami sa bahay samantalang si Rahj naman ay inakbayan ni Daddy. Hindi muna sila pumasok ng bahay. Parang may pinag-usapan ata.

Ganun ang nangyari nung gabing iyon. Habang kumakain kami ay nagkukuwnetuhan kami sa mga pinagdaanan namin ni Rahj habang nasa america kami at pati na rin yung tungkol kay Miguel.

-------------------

Natawa na lang ako sa sarili ko habang nagmamaneho ng sasakyan papunta sa unit ko sa Makati. Dun ko lang narealize ang essence ng pamilya at karelasyon. Kung hindi kay Rahj, marahil hindi na ako tuluyang bumalik kila Mommy. Tuluyan na siguro akong nilamon ng galit sa kanila. Tuluyan ko na siguro silang kinamuhian.

Nakakatawa lang isipin na may isang Rahj lang pala akong hinihintay para lang magkaayos kami nila Daddy. Hindi kailanman sumagi sa isip ko na si Rahj pa ang gagawa ng paraan para magkabati kami. Who knows, maybe sya rin ang magbigay sakin ng anak. Haha. Kidding.

Nakarating na ako sa condo. At agad agad akong bumaba at dimiretso sa unit ko sa 22nd floor. Pagdating ko dun dumiretso ako sa kama ko. bagsak! Ay grabe, sobrang pagod. Tumingin ako sa ceiling. Hanggang sa dinala na naman ako ng pagmumuni-muni ko.

Bakit nga ba ako nagseselos kay Miguel, eh infact kapatid ko na sya halos. Bakit ko magseselos sa kanya eh alam ko namang nagba-bonding lang naman sila ni Rahj. Bakit kelangan kong mainggit? Hindi ko alam ang sagot. Bakit nga ba? Dahil ba nawawalan sya ng time sakin? Pero pang ang selfish naman ng dating ko ganun nga ang reason ko. Dahil ba si Miguel na ngayon ang nagpapasaya kay Rahj at hindi ako? Eh diba parang katangahan naman yung kung ganun ang reason ko? Dahil ba nakikita ko sialng close na magkakapatid kaya ba ako nagkakaganito? Eh parang sinabi ko na rin na James you’re so pathetic! Natural lang yan, namiss nila ang isa’t isa! Tanga ka ba?  Oh diba. Parang ang tanga ko nga naman.

Speaking of Miguel. Naalala ko kung pano sila nagka-ayos ni Rahj at tinanggap ni Mama si Miguel sa pamilya.

---------------

“Pa! Gising na po si Miguel” ang biglaang sabi ko dahil nakita kong nagmulat na si Miguel mula sa pagkakatulog nya nang limang araw. Kaya naman lahat sila ay nabalaikwas ng nalaman nila. Kasalukuyan ko kasing tinitingnan ni Miguel at nagkukuwento tungkol kay Rahj. Na excited na syang maging kuya sya. Na pinapatawad na sya ni Rahj.

“Miguel anak!” ang sabi ni Papa.

“Ahh.. asan ako?” ang daing agad ni Miguel nang magising.

“Nandito ka sa hospital. Hindi mo ba naaalala yung mga nangyari sayo?” ang tanong ni Papa sa kanya. Umiling ang si Miguel. Kaya naman ikinuwento ni Papa sa kanya ang mga nangyari.

“Teka lang po. bakit po anak ang tawag nyo sakin?” ang nakakunot noo na tanong ni Miguel kay Papa. Napatingin naman si Papa kay Rahj tapos tumingin sa Mama ni Miguel.

“May hindi po ba ako nalalaman?” ang tanong ulit ni Miguel.

“Alam mo kasi anak. Siya ang tunay mong ama.” Ang sabi nung Mama nya.

“Pero pano po nangyari yun? At saka-“ ang naputol na sabi ni Miguel dahil nagsalita agad si Papa.

“Nagkaron kami ng relasyon ng Mama mo ng nagkalabuan kami ng asawa ko. at ikaw ang naging bunga. At kung ang itatanong mo ay si Rahj. Oo, tama ka. Magkapatid kayong dalawa” ang sabi naman ni Papa. Halatang nagulat si Miguel dahil napatingin siya kay Rahj na kung saan nakangiti si Rahj sa kanya.

“ Pero-“ naputol ang sasabihin pa ni Miguel dahil lumapit si Rahj sa kanya.

“Ku...Kkuya” ang nauutal na sabi ni Rahj.

“...” ang taning naging reaksyon ni Miguel kay Rahj.

“Kuya Miguel...” ang sabi ni Rahj. Nagiging teary eyed na ulit sya.

“Kuya?” ang tanong ni Miguel. Ngumiti lang si Rahj.

“Sorry” ang sabi ni Rahj.

“Para san?” ang tanong naman ni Miguel.

“Dahil naging masama ako sayo.” Ang naluluhang sabi ni Rahj.

“Masama? Sakin? Bakit naman?” ang naluluhang sabi na rin ni Miguel. Pinagmasdan na lang namin nila Papa at ng iba pa si Rahj na ayusin ang gusto nilang magbestfriend slash ‘mortal enemy’ slash makapatid.

“Dahil inaway kita, nasuntok nita, nasapa, nasabihan ng masasamang bagay at higit sa lahat naging masama akong bestfriend sayo at...” ang naputol na sabi ni Rahj.

“at?” ang sabi naman ni Miguel.

“..at kapatid” sa huling katagang sinabi ni Rahj ay lumaglag na ang mga luhang kanina pa niya pinipigalan na lumabas pero hindi sya nagtagumpay dahil mismong ang mga mata nya ang nagkanuno sa kanya na ilabas ang kanyang luha.

“Ssshhh.. tahan na. Halikaw dito” ang sabi ni Miguel at itinaas niya ang dalawa niyang kamay. Kahit nahihirapan siya ginawa pa rin niya. Tutulungan ko sana siya na itaas ang kanyang kamay pero kinapitan ako ni Kuya Drew sa kamay at umiling lang sya. Nakuha ko naman ang ibig nyang sabihin kaya di ko na ginawa

Unti unting lumapit si Rahj kay Miguel. Si miguel ay nakangiti lang na nakatingin sa kapatid niyang si Rahj pero tumutulo ang mga luha. Nang lumapit na si Rahj ay niyakap siya ni Miguel na mahigpit. Nakakaiyak ang masaksihan ang gunong pangyayari kaya naman hindi ko maiwasang maluha sa nakikita.

“Ako ang dapat magsorry dahil naging selfish ako. Inagaw ko sayo si Yvone nu-“ naputol ang sinabi ni Miguel dahil nagsalita agad si Miguel.

“Hindi Kuya. Okay lang yun. Wala na sakin yun. Nagpasalamat pa nga ako sayo dahil nakilala ko ngayon si James. At alam mo yung dahilan ko kung bakit ko sya mahal na mahal” ang sabi ni Rahj. Napatingin sakin si Miguel tapos ngumiti. Nginitian ko rin siya.

“Sorry din..” ang sabi ni Miguel. After nun ay laging nasa tabi ni Miguel si Rahj. Pinabayaan kong si Rahj muna ang magintindi kay Miguel. Mukha naman silang masayang dalawa sa pagkukwentuhan. Saka para narin makapg pahinga ako. Kapag tulog na si Miguel saka lang kami nakakapg usap at nakakapagsolohan ni Rahj. 

----------------

Naalimpungatan na lang ako sa papgumumuni-muni ko ng biglang may nagdoor bell sa unit ko. kaya naman nagayos muna ako ng sarili bago ko binuksan ang pinto.

Bumulaga sakin si Rahj na nakangiti. Agad niya akong niyakap kaya di agad ako nakapagsalita.

“Bakit ka agad umalis. Miss na miss pa naman kita” ang naglalambing na sabi sakin ni Rahj.

“Wait, bumitaw ka muna. Baka may makakita satin eh” ang naiiritang sagot ko sa kanya. Ewan ko ba bakit bigla akong nairita sa kanya ngayon araw.

“Galit ka?” ang takang tanong ni Rahj sakin. Hinila ko si Rahj papasok ng unit ko at diretso lang kami papuntang living room.

“Hindi ako galit no” ang deepensa ko sa sarili ko.

“EH kung hindi bakit umalis ka agad sa bahay tapos nagdadabog ka pang umalis?” ang tampong sabi ni Rahj sakin.

“Masama lang pakiramdam ko” ang walang ekkspreyon kong sabi. Nakatingin lang ako sa labas ng kwarto ko. naisipan kong tumayo at lumapit sa glass door sa veranda at binuksan. Sumalubong sakin ang isang napakalamig na  hanging amihan.

“Ang lamig..” ang sabay nami sabi ni Rahj. Nagkatinginan kaming dalawa tapos napatawa sa reaksyon namin.

“Hindi ako galit Rahj. Masama lang talaga-“ ang naputol kong sabi dahil nagsalita agad si Rahj.

“Hindi ka galit, pero nagseselos ka kay Kuya Miguel, tama ba?” ang tanong ni Rahj sakin. Napatingin naman ako kay Rahj ngunit itong si Rahj naman ay nakangiti.

“Hindi ah! Saka bakit ka nakangiti? May nakakatawa ba?’ ang sabi ko sa kanya. Umandar agad ang pagiging defensive ko kaya naman obvious na.

“Ikaw! Ikaw ang nakakatawa. Magkapatid kami ni Kuya. Bakit ka naman dun magseselos. Eh dapat nga siya pa ang magselos sakin eh kasi  ako’y sayo at ika’y sakin pero hindi naman nya ginagawa. Sinusuportahan pa nga niya tayo. Siya pa nga ang unang nakapansin na parang lumalamig ka na daw sakin.” Ang paliwanag ni Rahj.

“Ano?!” ang gulat kong tanong.

“See tama ako nu. Tama ako nu?!” ang excited na pagkasabi nya sakin. “Uuuyyy,,, nagseselos nga sya. Tama nu” ang pangungulit niya sakin.

“ Ano ba Rahj?!” ang mataas kong pagkakasabi ko.

“Eh bakit kasi hindi mo pa aminin na naiinggit ka kay Kuya kasi mas may time ako sa kanya.” Ang sabi niya sa kin na nakangiti.

“Eh ano ba ang mapapala mo kung umamin ako huh?” ang tanong ko naman sa kanya.

“Wala.” Ang sabi nya agad.

“Wala naman pala eh” ang sagot ko naman.

“Pero naiinggit ka parin?” ang sabi niya sakin.

“Oo na! Naiinggit na ko! nagseselos na ko! dahil mas may time ka pa sakanya. Dahil mas masaya ka sa kanya kesa sakin! Ano! Tama na ba yung dahilan?!” ang pag amin ko dito.

Hindi agad nakaimik si Rahj. Hanggang sa natawa siya sakin. *Argh! Nakaka-asar tong lalaking to*

“Ano ba?! Hindi na nakakatuwa huh!” ang pagmamaktol ko dito.

“Oh sige na. Titigil na ako. Hindi ko nama kasi akalain na totoo nga hinala ko. Wag kang mag-alala. MAHAL NA MAHAL KITA! I love you. Yung pagmamahal ko sayo kasing lalim ng pinakamalalim na dagat sa buong mundo. I love you. Yung pagmamahal ko sayo kasing laki ng pinag sama samang planeta. I love you. Yung pagmamahal ko sayo mas matagal pa sa forever. I love you. Yung pagmamahal ko sayo hinde na mapapalitan ng kahit sino. I love you. Kahit ilang beses pa kitang kelangan pakasalan gagawin ko. Kahit na sa lahat ng simbahan sa buong mundo, gagawin ko. I love you. Kahit na ipagtabuyan mo ko, kahit na mag sawa ka sakin, kahit na iwanan mo ko, ikaw at ikaw parin ang mamahalin ko. Hahanapin kita kahit san ka magpunta. At pag nahanap kita, hinde na kita ulit papakawalan pa. I love you. Kahit gaano kasakit, kahit gaano kahirap hinde kita iiwan. I love you. Yung pagmamahal ko sayo, hinde na mawawala. I love you, James. I love you, I love you, I love you...”

Sa mga sinabi ni Rahj ay sobra akong kinalibuan. Parang last i love you’s na namin sa isa’t isa kung makapag ilove you sya. Pero syempre feeling ko lang yun. Masaya ako sa sinabi niya. Masayang masaya.

“Wag ka mag-alala. Hinding hindi na ko magseselos or maiinggit ng walang dahilan.” Ang sabi ko sa kanya saka ko sya niyakap.

“Salamat” ang sabi ko ulit sa kanya.

“Salamat din kasi mahal na mahal mo ko”  sabi ko lit. Hinalikan ko sya sa labi tapos ngumiti.

After ng reconciliation ‘kunwari’ ay di ko na pinauwi si Rahj. Dito ko na lang siya pinatulog tutal konting buwan na lang at magkasama na kami ni Rahj dahil dito na sya titira sa condo ko.

Tulong kaming nagluto ng ulam namin dalawa na sinigang na baboy at saka pinakbet. Pinagsaluhan namin dalawa ito. At sa may tapat ng veranda namin napag isipan kumain. Parang ang naging set up ay isang romantic dinner habang hinahampas ka ng malamig na hanging amihan.