Ako'y Sa'yo at Ika'y Akin Chapter 15

Thank you po sa mga bumabasa nang aking likhang story.

Salamat po samga nagcko-comment na readers ang nagbabasa.

Don’t forget to to add me on FACEBOOK/TWITTER.

Thanks.

Enjoy!

=================

MIGUEL’S POV

Ilang araw ko na ring tinuturuan si James ng mga extra basic ethics sa pagiging waiter. masaya akong tinuturuan siya dahil sa madali niyang nakukuha agad at saka masarap pag masdan ang kanyang mukha habang seryoso nyang ginagawa ang mga tinuturo ko. Mahal ko na nga sya pero hindi ko alam kung tama itong ginagawa ko, may mahal na syang iba pero bakit hindi ko kayang pigilan ang aking nararamdaman. Ano bang meron sya at minamahal ko sya nang ganito?  Ang naitanong ko na lang sa sarili ko.

Tuwing nakikita kong nahihihrapan si James sa kanyang ginagawa ay tumutulong agad ako sa kanya at minsan ay ako ang nagbubuhat nang mga mabibigat na dala nya. Hindi naman sya tumututol kaya naman okay na rin iyon sakin.

Hindi papasok si James nang dalawang araw kaya naman medyo malungkot ako dahil hindi ko sya makikita sa loob nang araw na wala siya.

Habang abala ako sa pag asikaso ng isang customer namin na Italiano ay may kumuha nang atensyon ko. papalapit ito sakin kaya naman nagmadali akong kinuha ang order nang customer ko. pero maagap itong nakalapit sakin nang papaalis na ako.

“Ganyan mo ba ako babatiin? Ang talikuran ako?” ang nakangiting sabi ni Yvone sakin.

“wala akong panahon para makipaglaro sayo Yvone, kaya umuwi ka na. Madami pa akong gagawin” ang wala kong expresyon na sabi sa kanya.

Kita ko naman na medyo naasar ito sakin. Kaya naman...

“Come on Miguel, hindi ako pumunta dito para makipagtalo or anything”

“I’m here for you, to do me a favor” ang sabi niya sakin. Napatingin ako sa kanya pero naangiti parin. Parang hindi nauubusan nang ngiti ang babaeng ito kaya kinompronta ko na ito.

“Look Yvone, kung ano man yang gusto mong ipagawa sakin. I don’t have anytime para gawin yan. saka nangako ako sa sarili ko na hinding hindi na kita pagkakatiwalaan.” Ang sabi ko sa kanya.

“Oh please, past is past!” ang sabi saki ni Yvone.

Pero tumalikod na lang ako matapos kong sabihin ang gustong sabihin. Di pa man ako nakaka-apat na hakbang ay nagsalit ulit sya.

“Gusto kong tulungan mo akong paghiwalayin si Rahj and James. I wan Rahj to win him back” ang sabi sakin ni Yvone.

Napatigil ako sa sinabi nya, unti-unti ay liningon ko sya at nakita kong seryoso ang mukha nya.

“Tama ba ang narinig ko?”

“Rahj?” ang tanong ko sa kanya.

“Yes! Rahj! As in Chris Rahj Manalo. Your bestfriend” ang simpleng sagot nya sakin na labis kong ikinabigla.

Of all person na kilala kong Rahj, bakit si Rahj pa na bestfriend ko at halos kapatid na ang turing ko sa kanya ang taong mahal ni James na kasalukuyang mahal at handa akong ipaglaban. Pero parang lahat na ata nang kamalasan sa buhay ay pina-pasan sakin ng Diyos. Bakit kailangang mangyari ito sakin.

“Oh, nabigla ka no? Kahit ako, nabigla nang malaman kong isang lalaki pala ang ikinukwento sakin niya na mahal na mahal niya, na sa tuwing gumigising siya ay ang lalaking iyon agad ang naiisip niya.”

“Hindi ko alam kung anog gayuma ang pina-inom niya para malason ang isipan ni Rahj.” Ang sabi sakin ni Yvone.

“Hindi ako makapaniwalang ang Rahj na laging sinasabi sakin ni James ay si Rahj na bestfriend ko.”

“Kapag tinulungan ba kita dyan ano naman ang makukuha kong kapalit?” ang sabi ko sa kanya.

“Simple lang, pwede na ulit kayong maging magkaibigan kapag nalaman niyang ikaw ang tumulong sakin na ipa realize sa kanya na isang katangahan ang magmahal nang kaperahas na kasarian” ang sabi sakin ni Yvone. Sa sinabi ni Yvone ay parang sinabing tanga rin ako dahil minsan na rin akong nagmahal nang lalaki at nauwi lang sa wala, pero kahit ganoon ay masakit parin iyon dahil mahal ko si James at ayaw kong mangyari iyon.

Naguguluhan ako sa mga nangyayari sa paligid ko. noong una, hindi ko alam kung ano ba talaga ang nararamdaman ko para kay James, pero nang masigurado kong nagmamahal ako ay biglang dadating itong problemang ito, ang paghiwalayin sila Rahj at James. Masakit sakin ang gagawin kong ito dahil masasaktan ko lang si James pero magkakaroon naman ako nang chance na maging akin na siya. Ano ba talagang dapat kong gawin?!

“Hindi ko gagawin iyan. Mahal ko si James, Yvone. Ayaw kong malaman niyang ako ang dahilan nang pag-aaway nila ni Rahj. Lalong-lalo na’ ayaw kong madagdagan ang kasalanan ko kay Rahj. Tama na ang isang malaking kasalanan na nagawa ko sa kanya.” Ang sabi ko sa kanila. Masakit man pero kelangan kong tanggapin na hanggan magkaibigan lang ang pwedeng ibigay sakin ni James, at habang maaga pa ay kailangan ko nang patayin ang aking nararamdaman para sa kanya at ibaling sa iba.

“Ano ulit? Tama ba ang narinig ko?”

“Mahal mo si James?!” ang gulat na tanong ni Yvone.

Hindi ako umimik bagkus ay yumuko na lang ako at pinabayaan siya sa kung anog isipin niya.

“My goodness, what on earth is going on?!” ang reklamo ni Yvone.

“Pati ikaw? Nabiktima nyang magaling na lalaking iyan. Ano ba. Kung si Rahj ay hindi ko ma-imagine na nagkagusto kay James pati ba naman ikaw? Nakakadiri ka!” ang sabi sakin ni Yvone.

“Wala kang pakialam Yvone sa buhay ko”

“Simula nang lokohin mo ako’y pakiramdam ko’y lahat nang babae sa mundo ay pare-parehas -  Mga Manloloko-“ ang pagpapatama ko sa kanya.

“hindi mo ako pwedeng sisihin na magmahal nang isang lalaki dahil minsan ko naring naramdaman ang tunay na pagmamahal galing sa isang katulad ko. hindi mo nakita kung paano ako namuhay after mo akong iwan kaya wala kang karapatan na sumbatan ako sa napili kong daan” ang sabi ko sa kanya.

“Alam mo, hindi ko alam kung ano bang klaseng tao yang kibabaliwan ninyo ni Rahj. Magbestfriend nga kayo.” Ang sabi ni Yvone sakin.

“Alam mo kung anong klase syang tao? Totoo sya sa pinapakita nya, hindi mapagpanggap. Kontento sa kung anong meron, hindi tulad mo.” Ang sumbat ko sa kanya.

“How dare you!” ang sabi sakin ni Yvone saka ako binigyan nang isang sampal.

“Sige lang, sampalin mo ako. Pero itong tatandaan mo, hinding hindi kita tutulungan sa balak mo. Kaya please, umalis ka na. Nakakahiya ka” ang sabi ko sa kanya.

At tumalikod na ako sa kanya. Hindi ko na hinitay ang kanyang iba pang sasabihin na kabaliwan. Bumalik na ako sa trabaho na parang walang nangyari kanilang. Nilapitan naman ako nang mga kasama ko sa trabaho at tinanong nang mga kung anu-ano. Sinabi ko na lang na babaeng habo ng habol sakin para matahimik lang sa katatatanong.

Mahal ko si James kaya hindi ko hahayaang masaktan siya. Hindi ko ata kakayanin na makita siyang nasasaktan kapag nag-away sila ni Rahj. Sa aking bestfriend naman, ayaw ko nang dagdagan pa ang kasalang nagawa ko sa kanya. Tama na ang isang kasalanang gawa nang isang katangahan. Hindi, ayaw ko ng gumawa pa nang ikasasama ng iba.

JAMES’ POV

Bago ako bumalk nang trabaho ay nag usap muna kami ni Rahj nang matiyempuhan kong umalis muna sila Mama at Papa para bumili nang mga gamot ni Rahj.

“Rahj, meron ba kayong kamag-anak na halos kaparehas mo na nandito rin sa America?” ang tanong ko sa kanya.

“Wa-wala naman”

“Bakit mo natanong?” ang balik na tanong sakin ni Rahj.

“Wala naman, kasi may kasamahan ako sa trabaho na kamukha mo, kaya noong unang kita ko namalik-mata ako kasi ang alam ko nasa hospital ka tapos may makikita kong nasa may resto ka ni Joriz” ang sagot ko naman.

“Syempre andito lang ako, wala naman akong pwedeng puntahan”

“Saka ikaw lang naman ang naglalabas sakin sa room ko eh” ang nakangiting wika ni Rahj.

“Kamukha mo kasi eh. Hayaan mo, if my free time sya isasama ko sya dito.” Ang tanong ko sa kanya.. hindi naman agad sya nakasagot.

“Para makilala mo rin yung taong tumutulong sa boyfriend mo”

“Pleaseeeee?” ang paglalambing ko sa kanya.

“Ohh sige na! Matahimik ka lang.”

“Kundi lang talaga kita mahal, nabatukan na kita” ang tatawang sagot ni Rahj sakin.

“Thank you!” pagpapasalamat ko sa kanya sabay abot ang isang matamis na halik sa kanyang pisngi.

“Isa pa. Please?” tanong ni Rahj sakin.

“Hala, maka-request. Mamaya na lang ulit, baka maubos to eh” ang parang tanga ko lang na sagot sa kanya.

“Please? Dito naman sa kabila para pantay.” Pagmamaka-awa nya.

“Basta last na to huh” ang sagot ko naman sa kanya.

Akmang pupuwesto na ako para halikan ang kabilang pisngi nya sana pero lumingon sya sakin kaya nagtama ang labi namin. Di ko ma-explain ang feeling ko, ganoon nga talaga siguro pag inlove. Masya ka lang nang di mo alam ang bakit. Basta masaya ka sa piling nya.

Nagka ulirat lang kami nang maalala ko na male-late na ko sa trabaho kaya naman nagpaalam na ako sa kanya.

“Alis na ako. Baka malate pa ko. mapagalitan pa ko ni Joriz. Basta pagaling ka huh.”

“I love you” ang naangiting wika ko sa kanya.

“Opo. Ingat ka. I love you too” ang sagot ni Rahj sakin.

Lumabas na ako nang kwarto ni Rahj at saktong padating na sila Mama galing sa drugstore na malapit lang sa hospital. Nagpaalam na rin ako sa kanila para bumalik na nang trabaho. Sinabihan ako ni Mama na bumalik before 8pm para sabay na daw kaming magdinner.

After nang mahigit 15 minutes na paglalakad ay nakadating na ako sa resto. naabutan ko sila Joriz at Migs na nag-uusap. Mukhang seryoso ata ang pinag-uusapan kaya naman hindi ko na muna sila inistorbo. Duimretso na ko sa locker room para makapagpalit nang uniform namin. Pumasok bigla si Migs at base sa nakita kong reaksyon nya sa mukha ay nagulat ata sya.

“Oh, bakit parang nakakita ka nang multo?” ang naitanong ko sa kanya.

“Ah.. eh. Wala naman. Kanina ka pa ba dito?” ang tanong nya sakin.

“Kadadating ko lang. Nakita ko kayo ni Joriz na nag-uusap at mukhang seryoso kaya di ko na kayo nilapitan”

“May problema ba” ang sagot ko sa kanya.

“Huh? Eh. Wala naman. Sige, balik na ko sa lobby” ang sagot nya sa tanong ko.

Pagkalabas ni Migs sa locker romm ay medyo nagtaka lang ako sa kanyang reaction. Parang may tinatago siya na di ko pwedeng malaman. After ko mag-ayos nang sarili ay lumabas na ako nang locker room. Naabutan ko naman si Migs na abala sa pag-aayos nang mga kubyertos kaya nilapitan ko ito para matulungan pero bigla akong tinawag ni Joriz.

“James!” ang pagtawag sakin ni Joriz.

“Yep!?” ang sagot ko sa kanya.

“Tulungan mo ako mag ayos nang mga upuan at lames dun sa labas. Saka ay ikukwento ako sayo” ang nakangiting sabi nito sakin.

Tumungo nga kaming dalawa sa labas. Habang nag aayos si Joriz ay napansin kong hindi ito mapalagay sa ginagawa kaya naman nag salita na ako.

“May problema ba? Kanina ka pa kasi dyan hindi mapalagay.” Ang sabi ko sa kanya.

“Ano kasi...” ang putol na sagot nya.

“Ano?” ang pag ulit ko sa sagot nya.

“Ano kasi...”

“Ano..”

“Pano pag nalaman mong yong kaibigan mo nagkakagusto na pala sayo without knowing it?”

“Kahit alam nya na may mahal kang iba pero handa syang ipaglaban ka kahit katangahan na iyon?”

“Ano ang gagawin mo?” ang tanong sakin ni Joriz. Medyo nagulat ako sa kanya kasi since high school ay hindi sya very vocal sa mga usapang pag-ibig maliban na lang kung may nagpapatulong sa kanya.

“Bakit mo naman natanong? Bakit, sino nagpapatulong sayo?”

“Pwede ba tumulong din sa kanya?” ang sagot ko sa kanya.

“Wala!” ang mabilisang sagot nya sakin.

“Sure? Sino ba sya?” ang tanong ko ulit.

“Wala, nevermind na nga lang.” Ang badtrip nyang sagot sakin.

“Sige na nga, sagutin ko tanong mo.”

“Napakahirap naman nang situation nya kasi may mahal nang iba yung nagugustuhan nya. Sana naman wag syang tanga na ipaglaban pa ang nararamdaman nya. Alam naman nya sa sarili nya siguro na mali iyon.” Ang sagot ko sa kanyang katanungan.

“Basta kung kelangan nya nang advise ay andito lang ako. Pwede nya akong lapitan kung sino man sya.” Ang pagdugtong kong sagot sa kanya.

Ngumiti lang sakin si Joriz tapos pinagpatuloy ang kanyang ginagawa. Naging pala-isipan naman sakin kung sino ang taong nagpapatulong sa kanya pero wala akong maisip kung sino ang posibleng taong iyon. Tinapos na lang namin ang aming ginagawa tapos ay pumasok na ulit nang resto.

Pinagkibit balikat ko na lang mga itinanong sakin ni Joriz dahil wala rin naman akong makukuhang kasagutan kong iisipin ko pa ito nang lubusan. Pinalipas ko na lang ang mga oras na dumadaan sakin at ginagawa kong busy ang aking sarili. Andyan ang tutulong ako sa kusina kapag masaydong maraming orders na pagkain bilang taga balat or taga hiwa nang mga gulay, karne or mga sangkap na gagamitin. Or pinapractice ko ang mga tinuro pa sakin ni Migs sa tamang pagdadala nang mga pagkain at mga inumin. Pag kontin na lang ang mga customers ay tutulong ako kay Joriz para mag ayos nang mga records at financial records nang resto nya. Natapos ang aking araw na sobrang pagod kaya naman nagpaalam na ako kila Joriz, Migs at sa iba pang kasamahan namin nang uwian na. Eksaktong 8pm kami natapos kaya naman nagmadali akong nag-ayos nang sarili para maka abot ako sa dinner namin kasama sila Mama.

“Goo evening, sorry if I’m late” ang bati ko sa kanila.

“Hay, buti dumating ka na. Gutom na ko talaga” ang sagot sakin Rahj.

Nginitian ko na lang sila dahil wala na akong lakas nang loob para makipagkwentuhan sa kanila. Ang tanging nasa isip ko lang ay ang kumain at matulog na agad.

Inumpisahan na nga namin ang pagkain. Beef brocolli, rice, vegetable salad at strawberry yogurt. Iyan ang aking mga kinain. Magkatabi kami ni Rahj na kumakain. Kita ko naman na iba na sya kumpara sa mga nagdaang araw kaya masaya ko dahil unti-unti na syang gumagaling. Kahit kaya naman ni Rahj na kumain mag-isa ay nagpapasubo ito sakin na parang batang bibo na kumakain. Natatawa na lang samin sila Papa sa nakikita nila. Maski ako ay natatawa ako sa sarili ko dahil para na talagang mag-asawa kaming dalawa. Kulang na lang ay certificate para tawagin kaming mag-asawa. After namin kumain ay inilabas namin ni Kuya Drew si Rahj sa isang maliit na garden sa likod nang hospital. Ngayon ko lang iyon nakita dahil hindi ako nagagawi sa lugar na iyon. Malapit ang garden na iyon sa dagat kaya naman presko at masarap ang pagdampo nang hangin sa katawan.

“Nakita ko ito nang maglibot ako sa buong hospital. Wala kasi akong magawa kanina sa room ni Rahj kaya naglibot na lang ako. Maganda diba?” ang sabi sakin ni Kuya Drew.

“Maganda nga kuya.” Ang sagot ni Rahj.

Lumapit sakin si Rahj habang sakay sa wheeled chair. Kinuha niya ang kaliwang kamay ko at pinisil-pisil ito

“Namimiss ko nang pisilin ang kamay mo. Diba lagi ko itong ginagawa sayo kapag napapagod ka galing sa school mo. Hayaan mo, pag ako gumaling na, aalagaan kita nang mabuti.” Ang nakangiting wika sakin ni Rahj.

“Salamat kasi kahit may sakit ka na, nagagawa mo parin akong pasayahin sa abot nang iyong makakaya.” Ang nasagot ko na lang sa kanya. Nagtagal pa kami doon nang ilang minuto saka bumalik sa kwarto. Naabutan namin sila Mama na tulog na sa sofa, kaya naman nilagyan ko sila nang kumot para hindi lamigin. Pinahiga ko na si Rahj at inintay makatulog. Umupo ako sa tabi nang kama ni Rahj hanggang sa naramdaman ko na lang na pumikit na ang aking mata.

Lumipas ang ibang mga araw ay unti unti ko nang nakukuha ang mga itinuro pa sakin ni Migs noong isang araw lang. Kasabay noon ay ang pagkakaroon nang closeness samin between Migs. Napakabait talaga nya sakin. Inaalalayan nya ako kapag masyadong mabigat ang aking mga dala or sasamahan nya akong kumain kapag oras nang break. Unti unti ay nakikilala ko na ang totoong Miguel Carlo dela Torre.

Natapos ang 4 hours na walang humpay na pagdating nang mga masusugid naming customers nang may dumating na isang pamilyar na babae. Mag isa lang syang dumating. Ako lang ang waiter na walang ginagawa dahil kakatapos ko lang maghatid nang mga utensils na nagamit kani-kanina lang kaya ako na ang lumapit sa knya.

“Waiter!” ang nakataas na kamay nyang pagtawag sakin. Kaya naman lumapit na ako sa kanya.

“Good afternoon Ma’am” ang nakangiting sagot ko dito.

Hindi nya ako napansing papalapit dahil after nya tumawag nang waiter ay may kinuha ito sa bag nya. Nang maramdaman nyang nasa tabi na nya ako ay saka nya itinaas ang kanyang ulo.

“Oh. What a small world. Tingnan mo nga naman. Ang galing talaga nang tadhana.” Ang nakangiting aso sakin ni Yvone. Hindi ko na lang pinansin ang kanyang pang-aasar kaya naman hindi ako nagpakita nang katiting na pagka-ilang sa kanya.

“May I take your order Ma’am?” ang tanong ko sa kanya.

“No my dear, let’s have some talk.” Ang nakangiting wika pa rin nya sakin.

“Excuse me Ma’am, but please call me again if you have decided on what to order” ang sagot ko na lang sa kanya. Tumalikod ako sa kanya at akmang lalakad na sana nang magsalita sya ulit.

“I don’t know why the management get a crew like you”

“Sabihin mo nga, anong klaseng gayuma ba ang binili mo sa Quiapo para mapa-amo ang mga iyan sayo pati na rin ang isang inosenteng si Rahj?”

“Sige nga sabihin mo?!” ang pasigaw na sabi sakin ni Yvone. Ang mga mata nang mga foreigner na customers namin at pati na rin ang ibang mga crew ay nakatingin na samin. Hindi ko malaman ang gagawin.

“Ma’am, mind you if you lower your voice. Nakaka istorbo po sa mga ibang customers” ang pagsita ko  sa kanyang ginagawang pagsigaw.

“Come on James. Alam ko namang hindi yan ang tunay mong ugali. You’re a FAKE!” ang sabi sakin ni Yvone.  Gusto ko na talagang patulan itong si Yvone pero babae nga lang kaya hindi ko magawang sapakin.

“Ma’am, please lower your voice, or else...” naputol ang aking pagsasalita nang putulin ito nang isang boses mula sa likod ko.

“Yvone, stop it” ang pagsaway ni Migs kay Yvone.

“Oh, Hi there sweety!” ang nakangiting sabi ni Yvone nang makita nya ito sa likod ko na biglang sumulpot.

“Stop calling me sweety.”

“Pwede ba, kung wala kang matinong gagawin, baka pwedeng umalis ka na? Nakaka-istorbo ka na nang ibang mga customers” ang sagot ni Migs sa kanya.

“Ayaw ko nga. I’m here to eat.”

“Saka bakit ba ayaw mo akong makita? May gusto ka bang ayaw makita at malaman ni James?” ang nakangiting asong tanong ni Yvone kay Migs. Bigla namang tumingin sakin si Yvone at nakangiting aso din ito sakin.

Tumingin ako kay Migs pero hindi ko mahagip ang kanyang mga mata. Yung tipong ayaw tumingin sakin. Katulad kanina, hindi rin makatingin sakin nang diretso kaya nagsalita na ako...

“Ano bang ibig mong sabihin Yvone?”

“Saka may dapat ba akong malaman?” ang tanong ko sa kanya.

Hindi makatingin sakin si Miguel kaya tumingin ako kay Yvone pero nakangiti lang ito sakin.

“Ano bang nangyayari? Sabihin nyo nga?” ang tanong ko ulit. Medyo napalakas ang aking boses dahilan para mapatingin sakin ang katabi namin mga customer sa kabilang table.

“Alam mo kasi James...” hindi na natapos si Yvone sa kanyang pagsasalita dahil hinila ni Migs si Yvone papalabas nang restaurant.

“Ano ba Miguel! Nasasaktan ako!” ang sigaw ni Yvone sa kanya.

Ngunit tila walang naririnig si Miguel dahil dire-diretso lang siya sa pagkaladkad kay Yvone palabas. Sinundan ko silang dalawa para linawin ang mga sinasabi nila

“Aray! Masakit Miguel! Ano ba bitiwan mo nga ako!” ang sigaw ulit ni Yvone. Nagpumiglas sya para makawala kay Miguel na kasalukyang kitang-kita ko na galit na galit. Hindi ko alam kung ano ang tinutukoy nila pero sigurado akong may pinanghuhugutan siya kaya sya galit na galit.

“Umalis ka na nga Yvone kung ayaw mong ipakaldkad kita sa mga pulis” ang medyo malakas na sabi ni Miguel.

“Teka nga! Ano bang nangyayari. Sabihin nyo ng sakin!” ang pagsabat ko sa kanilang usapan.

“ayaw nyang malaman mo na magkakilala kami!” ang sigaw ni Yvone.

“Ano? Di ko maintindihan” ang sagot ko naman.

“Stop it Yvone!” ang sabi ni Migs kay Yvone.

Ngunit parang walang narinig si Yvone kaya nagsila ulit sya.

“Ayaw nyang malaman mo nagkaron kami nang relasyon!” si Yvone ulit

“I said stop it!” ang sabi ni Migs. Lalapit sana ulit sya pero nagsalita ulit si Yvone. Napatigil si Miguel at napalingon sakin nang sabihin ni Yvone ang huling sinabi nya. Kahit ako ay parang tumigil ang mundo ko nang marinig ang mga sinabi Yvone.

Totoo ba ang narinig ko? ang sabi ko sa isipan ko.

“Wag ka ngang magbiro Yvone!” ang sabi ko sa tonong medyo naaasar na.

“I’m not joking James!” si Yvone.

“Ano ba Yvone, wag ka ngang magulo!” si Migs ang nagsalit.

“You heard me right James.”

“Magbestfriends sila Rahj at Miguel”

“At parehas ka nilang minamahal” ang sabi ni Yvone sakin.

Hindi ako makapaniwala sa mga sinabi ni Yvone. Hindi mag sink in sa utak ko ang mga sinabi niya sakin. Si Miguel? Magkakagusto sakin? Ano to, gaguhan?  Sabi nang isip ko sakin.

Itutuloy...

Author’s note: Abangan ang mga posibleng gumulantang sa inyo sa susunod na kabanata.